هپاتیت، علل بروز و راه‌های تشخیص و درمان آن

بزرگترین غده بدن کبد نام دارد. کبد به صورت یک کارخانه شیمیایی تعداد زیادی از مواد درگیر در متابولیک را می سازد، ذخیره می کند، تغییر می دهد، و ترشح می کند. کبد خون غنی شده از مواد مغذی را مستقیما از دستگاه گوارش دریافت می کند و سپس آنها را ذخیره می کند یا به شکل مواد شیمیایی تغییر می دهد تا بدن در جاهای دیگری که نیاز به متابولیک دارد استفاده کند. کبد دارای کار کرد پیچیده ای است و اختلال کبد بر روی همه سیستم های بدن اثر دارد. بنابراین مراقبت از کبد بسیار اهمیت دارد.
هپاتیت به معنای تورم کبد است و به دلایل مختلفی می‌تواند ایجاد شود که بعضی از آنها قابل سرایت هستند. برخی از بیماری های کبد توسط ویروس و یا پاتوژن های عفونی منتقل میشوند . هپاتیت یکی از انواع بیماری های کبد است و میتواند باعث التهاب کبد شود، هپاتیت انواع گوناگون دارد و راه های انتقال هپاتیت متنوع است.
مشکلات مربوط به نارسایی کبد شامل موارد زیر میباشد:

اختلالات خونریزی
سلول هایی از مایعات در شکم
فشار خون در رگ های پورتال که به کبد وارد می شوند، فشار خون را افزایش می دهند.
نارسایی کلیه
بیماری کبد، که می تواند شامل خستگی، از دست دادن حافظه و کاهش توانایی های ذهنی ناشی از تجمع سموم، مانند آمونیاک باشد که بر عملکرد مغز تاثیر می گذارد
هپاتوسلولار که نوعی سرطان کبد است.

علائم و نشانه های رایج هپاتیت:

اگر شما اشکال عفونی از هپاتیت داشته باشید که مزمن هستند، مانند هپاتیت B و C، ممکن است در ابتدا علائم بیماری نداشته باشید.

علایم ممکن است تا زمانی که آسیب وارد عمل کبد شود، رخ ندهد.علائم و نشانه های هپاتیت حاد به سرعت ظاهر می شوند.

آن ها شامل موارد زیر هستند:

خستگی
علائم آنفلانزا مانند
ادرار تیره
مدفوع روشن
درد شکمی
از دست دادن اشتها
کاهش وزن غیرقابل توضیح
پوست زرد، که ممکن است نشانه هایی از یرقان باشد
هپاتیت مزمن به آرامی رشد می کند، بنابراین این نشانه ها و علائم ممکن است بسیار ظریف و خفیف باشند. بیماری هپاتیت ممکن است شبیه آنفلوانزا بروز کند.

5 نوع هپاتیت وجود دارد که هر کدام به دلایل متفاوتی رخ می دهند. اما چیزی که در همه آنها مشترک است، عفونی و متورم شدن کبد است.
هپاتیت A معمولا با نوشیدن یا خوردن چیزی که به ویروس هپاتیت آلوده است، به وجود می آید. این نوع هپاتیت نسبت به انواع دیگر هپاتیت خطر کمتری دارد. و بیشتر مواقع خودش به مرور درمان می شود و کبد را دچار تورم طولانی مدت نخواهد کرد.با اینحال 20 درصد افرادی که به این نوع هپاتیت مبتلا می شوند، مجبورند در بیمارستان بستری شوند. برای پیشگیری از این نوع هپاتیت می توان واکسن زد.
راه انتقال هپاتیت نوع A:

این ویروس از طریق مسیر مدفوعی –دهانی منتقل می شود:

· بهداشت ضعیف

· تماس فرد به فرد آلوده

· غذای آلوده

· آب آلوده

راه پیشگیری از هپاتیت نوع A:

· دفع صحیح فاضلاب خانگی و شهری

· رعایت دقیق بهداشت فردی

· تهیه و توزیع غذای سالم

· حمایت از افرادی که نظارت و کنترل بر بهداشت مدارس، خوابگاه ها، سرباز خانه ها، و اردوگاه را بر عهده دارند.


هپاتیت B


این نوع هپاتیت به روش های مختلفی به وجود می آید. از رابطه جنسی با فرد مبتلا گرفته تا استفاده از سرنگ مشترک میان معتادان به مواد مخدر. ویروس این نوع هپاتیت می تواند از مادر به نوزاد، هنگام تولد و یا حتی زمان جنینی، منتقل شود. بیشتر بزرگسالان مبتلا، درمان می شوند اما برخی از آنها به صورت حامل باقی می مانند. بدین منظور که با وجود اینکه علائم هپاتیت در آنها از بین رفته، می توانند دیگران را مبتلا کنند.


راه انتقال هپاتیت نوع B :

این ویروس خارج از روده است. تماس نزدیک با حاملین ویروس یا با بیماران مبتلا به حالت حاد
تماس جنسی و دهان به دهان
انتقال از مادر به نوزاد در طی دوره قبل از تولد
از طریق وسایل نوک تیز آلوده برای کادر درمان ایجاد خطر می کند.


راه پیشگیری از هپاتیت نوع B :

توصیه به واکسیناسیون برای افراد در معرض خطر عفونت با تماس های جنسی و یا مواجهه با خون به صورت زیر جلدی و مخاطی
توصیه به واکسیناسیون برای مسافران بین المللی به مناطق دارای سطح بالا یا متوسط آندمیک عفونت ویروسی هپاتیت B و برای اشخاص دچار بیماری مزمن کبدی یا دچار عفونت ویروسی نقص ایمنی اکتسابی
توصیه به واکسیناسیون همه نوزادان
اجتناب از رفتارهای پر خطر
کنترل دقیق و استریل صحیح وسایل چند بار مصرف در مکان های درمانی
اجتناب از ویال های چند دوزی در مکان های بالینی

هپاتیت C

این نوع هپاتیت در اثر تماس با خون یا سرنگ های آلوده منتقل می شود. همچنین سوزن های آلوده هنگام خالکوبی نیز می توانند هپاتیت C به وجود آورند. گاهی اوقات بیماران مبتلا به این نوع هپاتیت ممکن است علایمی نداشته باشند یا علایم بسیار ملایم باشند.

اما هپاتیت C در برخی موارد منجر به سیروز کبدی می شود. در این بیماری کبد دچار التهاب شدید می شود.
راه انتقال هپاتیت C:



· انتقال از طریق خون وفرآورده های خونی آلوده

· از طریق تماس جنسی

· راه پیشگیری از هپاتیت

· توصیه به اجتناب از رفتار های پرخطر

· استفاده از احتیاطات استاندارد در مراقبت بالینی

· کنترل دقیق و استریل صحیح وسایل چند بار مصرف در مکان های درمانی

· اجتناب از ویال های چند دوزی در مکان های بالینی


هپاتیت D

این هپاتیت در افرادی که مبتلا به هپاتیت B هستند، رخ می دهد و وضعیت بیماری آنها را بدتر می کند. این هپاتیت هم از مادر به نوزاد و هم از راه ارتباط جنسی منتقل می شود.

راه انتقال هپاتیت نوع D:

الگوی انتشار شبیه هپاتیت B هست

درمان هپاتیت D:
هیچ داروی ضد ویروسی برای درمان هپاتیت D در این زمان وجود ندارد. براساس مطالعه 2013، دارویی بنام اینترفرون برای درمان هپاتیت D استفاده می شود، اما این بیماری در حدود 25 تا 30 درصد در افراد پیشرفت می کند.

هپاتیت D را می توان با دریافت واکسن هپاتیت B پیش گیری کرد، زیرا عفونت با هپاتیت B برای توسعه هپاتیت D ضروری است.

اقدامات لازم در صورت ابتلا به هپاتیت:

اگر فردی به بیماری هپاتیت A یا B مبتلا شده باشد، در بیشتر موارد با مراقبت و درمان های پزشک بدون معالجات ضدویروسی خاصی درمان می‌شود. اما هپاتیت C زندگی افراد را بیش از بیماری های دیگر به خطر می اندازد که البته با درمان های به موقع می توان آن را تحت کنترل درآورد. اگر کسی از اعضاء خانواده به هپاتیت مبتلا بود باید اقدامات لازم جهت سرایت نکردن بیماری به دیگر افراد خانواده انجام شود. برای هپاتیت A، شستن مرتب دست ها بسیار مهم است. در مورد هپاتیت های B و C باید مراقب بود که با خون فرد آلوده در تماس نبود. حتی مقدار کم و میکروسکوپی خون موجود روی مسواک و یا تیغ ریش تراشی می تواند بیماری را منتقل کند.
درمان به موقع می تواند هپاتیت را سرکوب و یا حتی از بین ببرد.